Vanochtend ben ik, Jax,  naar de studio van Radio Veronica geweest in verband met de verjaardag van Rick. Rick is vandaag 48 jaar geworden en dat moest gevierd worden. Want zoals wij collega’s van Rick een cadeautje hebben gegeven op hun verjaardag, zo kon een cadeau voor Rick natuurlijk niet uitblijven. Dus Frouk en ik brainwaven, Koert gemaild met een aantal vragen. Want wat konden wij Rick nu toch geven op zijn verjaardag? De man heeft immers alles al! Gelukkig bood Koert de uitkomst. Rick had namelijk een lang gekoesterde wens. Ooit schijnt Rick de uitspraak gedaan te hebben dat hij nog wel eens een dagje mee zou willen rijden op de bok, oftewel, meerijden met de machinist op de trein. Okee, leuk idee, maar hoe gaan we dit realiseren? Onmiddelijk heb ik contact opgenomen met Erica, een vrouwtje hier uit mijn dorp. Zij is machiniste bij de NS. Zij gaf mij enkele tips hoe ik in contact kon komen met iemand die daarover gaat. Uiteindelijk kwam ik uit bij Guus v/d Wetering. Deze meneer gaat over ludieke acties. Een alleraardigste man, die zeer genegen was om mee te werken aan onze surpise. Dus alles in kannen en kruiken en op naar de studio. Belachelijk vroeghoor, 6 uur!!! Maar goed, even voor 7 uur stapte ik de studio binnen, gewapend met een eigengebakken appelkruimeltaart, een doormijn dochter Amber gebakken choco cake EN een tekening van Amber voor Rick. Nadat Rick uitgebreid met de tekening van Amber op de foto was gekomen en een plakje cake geproefd had (”Hmmmmm heerlijk! Doet ze goed!”) was het tijdens het nieuws van 08.00 uur tijd om zijn cadeau te overhandigen. De glimlach op zijn gezicht en de twinkeling in zijn ogen, vertelden mij dat dit inderdaad zijn wens geweest is. Hij was dolblij met zijn cadeau! Missie geslaagd. Ondertussen werd ik uitgebreid op de foto gezet met onze tegoedbon voor een dagje bokrijden, Erik-Jan ging op de foto met appeltaart en cake en propte ondertussen nog even de cake in zijn holle kies. Ook Ray van het vroegere Ray op Tournee was aanwezig, dus ouwe jongens krentenbrood. Robert Jan was aanwezig om de mooiste plaatjes te schieten, wat hij dan ook veelvuldig deed. Mijn appelkruimeltaart bleef echter onaangeroerd en is uiteindelijk ingepakt in folie, meegegaan naar de Veluwe. Rick kwam nog ginnegappend naar me toe op de parkeerplaats. “Nou, de Appeltaart zit in de gordels!” Nee, ik voelde me niet aangesproken, hij had het immers over mijn baksel. Later kreeg ik nog een prive message via Twitter, dat men uitermate tevreden was op de Veluwe over de appelkruimel. Na het nakeuvelen in de kantine was het om 09.30 uur tijd om huiswaarts te gaan. Kapot en hevig vermoeid kwam ik rond 11.30 uur thuis, maar ik kan terugkijken op een geslaagde ochtend, vol verrassingen maar vooral vol lol. Want wat hebben we gelachen! Maar die verhalen hou ik lekker voor mezelf.