Nou om heel eerlijk te zijn, mij heeft het toch wel lichtelijk kapot gekregen. Wat een nacht! En oh wat een feest!!! Zo rond 21.45 uur reed ik van huis richting Amsterdam. Met de wind in de kont als een bezetene over de Afsluitdijk. (valt allemaal wel wat mee, maar het leest zo leuk haha)
Tegen 23.15 uur arriveerde ik bij de parkeergarage en een minuut of 5 later liep ik Ray al tegen het volslanke lijf. Zijn schaduw Zong Le in zijn kielzog.
Voor wie niet helemaal bekend is met deze namen: Ray en Zong Lee waren in het laatste jaar een item in MidnR, namelijk Ray Op Tournee. Nu kan ik wel helemaal uit gaan leggen hoe dit precies allemaal in elkaar zit, maar dan zit ik morgen nog te tikken en ik ben al zo brak!

Eenmaal aangekomen op het Leidscheplein bij de Heineken Hoek bekroop me een gevoel wat alleen bekend is bij de vaste luisteraars. Inderdaad, het MidnR gevoel. Sommigen noemen het een Kansloos gevoel, maar zo ver wil ik niet gaan, ik val niet onder de afdeling Kansloos. Ik zweef een beetje tussen radiorukker en programmafan. (met dank aan Elly van Amstel voor de term radiorukker!)
Natuurlijk stormde ik gelijk tussen de Kanslozen door richting Rick. Want moi was op missie! In de week voorafgaand aan de uitzending was mij verzocht om iets “lekker hartigs” te maken. Dus aan de kant, De Appeltaart moet er langs, want Ome Rick moet zijn saucijzenbroodjes hebben!

Misschien is het wel handig om even te vermelden dat Rick dus bezig was met een marathon uitzending. Hij is (volgens de officiële klok) om 6 uur maandagochtend begonnen met zijn marathon. Onofficieel was hij op dat ogenblik al enige uren wakker, maar kniesoor die daarop let…..denk ik.
Het was dus vrij essentieel dat Rick een hartige versnapering te versnaperen kreeg, want als je met een marathon bezig bent, ga je zo in je dingen op dat je vergeet te eten. En aangezien ik mini-saucijzenbroodjes maak en de bak vlak naast zijn mengtafel geplaatst werd, kon hij dus tussendoor een snelle hap doen. Lekker en toch doeltreffend, zeg maar!

Terug naar het verhaal.

Eenmaal binnen zag ik een hoop bekende koppen. Eindelijk was daar DE real-life ontmoeting tussen mij en Elly. Al sinds enige tijd hebben we via internet contact met elkaar en dat klikte al leuk, nu is daar deze onverwachtse date bij gekomen. Onverwachts omdat het altijd maar afwachten is wie er komt opdagen, maar zeker niet minder leuk!
Zo waren er koppen die ik nog nooit gezien had maar wel van foto’s en dus van naam herkende, er waren koppen die me met open armen en hartelijke zoenen ontvingen en er waren koppen waar ik geen woorden aan vuil maak.

Maar wat een feest der herkenning. Ze waren er allemaal. Rick, Koert (producer), Erik-Jan (mastermind achter alle jingles en sidekick van Rick), Rianne (vriendin van Koert en het laatste jaar van MIDNR de vaste sidechick van Rick), al eerder genoemde Ray en Zong Le en Robert Jan (knuffeldier van mijn din Froukje en cameraman/fotograaf/chauffeur/maatje van Rick). Tot zover het vaste team.
Maar er waren ook een aantal markante figuren die allemaal hielden en houden van MidnR en er hun eigen stempeltje op hebben gedrukt. Zo kwam “Slet Liset” aka Ingrid Perez nog langs. Ook nooit eerder gezien of gesproken maar heel leuk gebept samen. De gezelligste “nicht” van Nederland Dick Treesie (Hee hee hee hij moet erin!) kwam ook langs. “Oh wat een feest!”
En plots doemde er een spierwitte glimlach in het donker op. Is hij het? Ja echt? Ja hoor, Bubba de buurtnegert waaide ook nog langs!
DJ Demi was ook van de partij, alsmede Joost Berk (ex 538) en Barend van Deelen (3FM en Decibel).

Van de uitzending zelf heb ik bitter weinig meegekregen. Het geluid binnen in de Heineken Hoek kon niet te hard gezet worden, want anders zouden de mensen thuis een zingende ontvangst hebben (net zoals je soms met een mobiele telefoon hebt, dan hoor je jezelf terugpraten) en dat is funest voor het radiomaken.
Maar ontzettend gezellig gekletst met bijna iedereen, een paar leuke foto’s gemaakt, maar vooral genoten van “Het Gevoel”.

Om 03.00 uur vannacht was de eenmalige uitzending van MidnR afgelopen, tot ieders teleurstelling, want we hadden gerust nog een paar uurtjes onzin kunnen incasseren!
Rond half 4 zijn Elly en ik samen richting mijn auto gehobbeld en heb ik Elly met mijn Daihatsu Cuore naar haar 1 jaar oudere Daihatsu Cuore gebracht.
En omdat Elly Amsterdam op haar duimpje kent, heeft ze mij uitgeleide gedaan uit de stad.

Klokslag 5 uur stapte ik mijn voordeur binnen. Moe, kapot en eigenlijk wel redelijk kansloos, maar zeer voldaan.

Er was 1 minpuntje.
Mijn lieve vriendin Froukje kon niet komen. Heel erg jammer, want Froukje woont in Zeeland, dus elkaar zien zit er niet vaak in. Maar wel top dat ze er telefonisch bij was. Zowel in de uitzending als in mijn beha. Beha? Ja, beha ja! DE plek om je mobiele telefoon te bewaren als je flink bedeelt bent!

Fotocollage van Robert Jan van Bennekom